Bruno Depover in De Morgen, maandag 8 november 2004


Ontmoetingen in een bewegende parallelle realiteit

Onder de noemer ’inflattable meeting room’ presenteerde de Brusselse galerij Looking glass afgelopen weekend een bewegende, doorzichtige en draagbare ‘ontmoetingsruimte’ voor mensen. Het futuristische prototype in kunststof is het werk van drie internationale kunstenaars, Linda Karisson, Lina Kusaite en Cocky Eeck, die de performance-installatie voor de eerste keer aan het publiek voorstellen. Toevallige voorbijgangers die het uitstalraam in de Dansaertstraat passeerden, werden uitgenodigd om deel te worden van de installatie.

‘Het was een speciale belevenis’ beaamt Brusselaar Jo Vernaillen die net naar de nachtwinkel om kauwgom ging. ‘Mijn aandacht werd getrokken door de vreemde, opgeblazen vormen van de installatie en prompt werd ik naar binnen gezogen.’ De basisbedoeling van de ontwerpers is mensen met elkaar in dialoog laten treden in een kunstmatige omgeving, een parallelle realiteit. De opblaasbare ontmoetingsruimte heeft iets weg van een kledingsstuk voor drie personen met luchtgevulde ruimten. ‘Dat is wel een beetje vreemd' ondervindt Jo 'want iedere beweging die je maakt heeft invloed op de andere twee personen en omgekeerd.’ Langs luchtdichte schachten moet je je lichaam in de installatie proppen. Jo vond het griezelig om zich 'door al die plastiek te wurmen'. De hoofden van de drie personen zitten samen in een opgeblazen kegelvormige koepel die constant verse luchttoevoer krijgt. Een machine verzorgt de luchttoevoer die de installatie in drie minuten opblaast. De intimiteit van de bewegende ruimte bevordert de onderlinge communicatie. ‘De gesprekken die je dan voert zijn toch van een andere orde ’ bevestigt Jo. Door de resonantie van de kunststof er ook een speciale akoestische ervaring.

De bedoeling van galerijhoudster Annemie Maes is duidelijk geslaagd want zij wil kunst onderdeel van het dagelijkse stadsleven maken. Looking Glass is een alternatieve ruimte voor actueel beeldende kunst, gelegen tussen de trendy boetieks en restaurantjes van de Dansaertstraat. 'Wij leggen het accent op het gebruik van nieuwe technologieën en expressievormen binnen de beeldende kunst. De nadruk ligt op de interactie met het al dan niet toevallige publiek en de relatie met de openbare ruimte.'
Ontwerpster Linda Karisson uit Zweden wou met de 'inflattable meeting room' een bewegende kunstmatige ruimte vol spanning en emotie creëren. ‘De opblaasbare ontmoetingsruimte is niet egoïstisch’ lacht Linda. ‘Je moet opletten wat je doet want wat jouw gedragingen beïnvloeden de lichaamsbewegingen van de anderen. Ook visueel want als je naar beneden kijkt, zie je enkel de vacuüm getrokken contouren van de twee anderen maar niet je eigen benen.’
De idee voor het prototype ontstond tijdens een workshop rond 'spanning', georganiseerd door FoAM, een laboratorium voor kunst, media en technologie die ook ‘Tijdens de workshops werkten we rond ‘draagbare ruimtes’ omdat architecturale ruimten zeer statisch, zwaar en gefixeerd zijn en niet makkelijk te veranderen’, schetst Mya Kuzmanovic van FoAM. ‘We zochten naar ruimten die wel kunnen bewegen en draagbaar waren zoals kledij. Zo zijn we uiteindelijk uitgekomen op dit prototype.’
De interessante interactie met het publiek haalde Linda Karisson, Lina Kusaite en Cocky Eeck over de streep om de constructie aan het grote publiek te presenteren. In februari wordt de installatie ook nog tentoongesteld op Transient Reality Generators festival en in Slovenië